Haramiler: Sahnede Güldürü ve Trajedi İç içe Geçen Büyük Bir Uyarlama

İstanbul Şehir Tiyatroları, Musahipzade Celal’in eserlerinden esinlenen ve Engin Alkan’ın minyatür estetiğini uyarladığı Haramiler ile seyirciyle buluştu. Oyunun görselleri ve sahne tasarımı, yapay zeka destekli müzik unsurlarıyla dikkat çekiyor; döneme ait kostüm ve dekorlar ise sahnedeki atmosferi zenginleştiriyor. Rüşvet ve güç çarklarının gölgesinde ilerleyen hikâye, mizahla trajediyi aynı sahnede harmanlayarak seyirciye seslenen bir anlatı sunuyor.

İlk gösterim 17 Aralık 2025 Çarşamba akşamı Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi’nde gerçekleşti. Gösterime Şehir Tiyatroları Yönetimi ile birçok sanatçı ve basın mensubu katıldı. Yönetmen Engin Alkan, sahnede emeği geçenler arasında özellikle Müdür Oytun Askeroğlu’na teşekkür ederken, izleyicilere oyundan ve yaratım sürecinden söz etti. Genel Sanat Yönetmeni Ayşegül İşsever ise seyircileri karşılayıp, oyunun zorlu fakat değerli bir yolculuk olduğunu vurguladı.

Oyunun müziğini Engin Alkan, dekor ve ışık tasarımını Cem Yılmazer, kostüm tasarımını Duygu Türkekul, efekt tasarımını Metin Küçükyılmaz, koreografiyi Senem Oluz, müzik düzenlemesini Sinan Can Sarı ve korrepetitörlüğü Murat Bavli üstlendi. Oyunun fotoğraflarını ise Ahmet Çelikbaş çekti. Gösterimde şu isimler rol alıyor: Aslı Nimet Altaylar, Damla Cangül Yiğit, Elçin Atamgüç, Emre Ertunç, Enes Mazak, Eyşan Dönmez, Göksel Arslan, Melih Tuma, Müslüm Tamer, Pelin Budak, Reyhan Karasu, Yusuf Akçay, Zafer Kırşan.

Konusu: Haramiler müzikalinin odak noktasında, Şeyhülislam Efendi’nin kayırmasıyla yükselen Kadı Yakup Efendi’nin saraydaki yolculuğu ve onun etrafında gelişen siyasi, toplumsal dinamikler yer alıyor. Halkın baskısı, yozlaşan bürokrasi ve güç elde etme çabaları, oyunun ana çatısını oluşturuyor. Ayrıca, mağdur edilmiş halkın ve çevresindeki karakterlerin etkileşimi mizahın ve hicvin iç içe geçtiği bir anlatıyı yaratıyor. Fermanlı Deli Hazretleri, Aynaroz Kadısı ve Atlı Ases oyunlarından ilhamla pragmatik ve ironik bir üslupla yeniden kaleme alınan eser, müziğin sıcaklığı ile tiyatronun sert gerçekliğini bir araya getiriyor.