Yaren Leylek ve Adem Yılmaz'ın Dostluk Hikâyesi İzmir'de Anlatıldı

Yıllardır her göç döneminde aynı balıkçı teknesinde bir araya gelen Yaren Leylek ile balıkçı Adem Yılmaz’ın dünya çapında ilgi gören arkadaşlık hikâyesi, İzmir Sanat Merkezi’nde düzenlenen özel bir söyleşiyle İzmirlilere anlatıldı. "Bir Dostluğun Tanıkları: Yaren Leylek, Adem Amca ve Alper Tüydeş" başlığıyla gerçekleşen etkinliğe, hikâyenin kahramanı Adem Yılmaz ve doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş konuk oldu.Dünyaya Objektiflerle Yayılan Bir HikâyeBursa’nın Uluabat Gölü kıyısındaki Eskikaraağaç köyünde başlayan bu dostluk, 2011 yılından bu yana devam ediyor. Balıkçı Adem Yılmaz’ın sandalına konan Yaren Leylek’in hikâyesi, doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş’in vizöründen dünyaya ulaştı. Uluslararası belgesellere ve kitaplara konu olan bu özel yol arkadaşlığının perde arkasının paylaşıldığı etkinlikte, Tüydeş belgeleme sürecini anlattı. Program, fotoğraf ve video gösterimlerinin ardından soru-cevap bölümüyle sürdü ve Tüydeş’in kitap imza töreniyle son buldu.“Adını 5 Yıl Sonra Koydum”Dostluğun başlangıcını aktaran Adem Yılmaz, 2011 yılında balıkçılığa başladığı dönemde Yaren ile tanışma anını şu sözlerle paylaştı: “2011 yılında bir sandal aldım ve balıkçılık yapmaya başladım. Balık avlarken Yaren’in sandalıma konmasıyla bizim hikâyemiz başladı. 5 yıl boyunca ona ‘leylek’ diye hitap ettim, sonra Yaren ismini koydum.”Yılmaz, ilk karşılaşmalarını ise şöyle anlattı: “Sandala ilk konduğunda bir şaşkınlık oldu. O korkak, ben şaşkın; 5 dakika birbirimizle bakıştık. Sonra anladım ki aç. Ben de sandalın bir tarafından diğer tarafına balık attım ve tuttuğum balıkları yedirdim. Havada kaparak karnını doyurdu.” Yılmaz ayrıca, 4 yıl önce Yaren’in yuvasını kendi evinin yakınına taşıdıklarını belirterek, “Şimdi göç döneminde 7/24 yan yanayız. ‘Yaren’ dediğimde hemen bahçeme iniyor” dedi.“Leylekler İnsanlarla Yaşamayı Tercih Ediyor”Doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş, 2000 yılından bu yana yaban hayatını fotoğrafladığını ve bu hikâyenin geniş kitlelerce benimsenmesinin nedenlerini şu şekilde açıkladı: “Hikâyenin bir öznesinin güler yüzlü Adem Amca’mız, diğerinin de bizim çocukluktan beri gördüğümüzde geleceğe olan inancımızı artıran, umutlarımızı perçinleyen, okul tatilinin yaklaştığının habercisi leylek olması, bu hikâyenin herkes tarafından benimsenmesine sebep oldu.”Leyleklerin bilinçli olarak insan yaşam alanlarını seçtiğine dikkat çeken Tüydeş, “Yaş kaç olursa olsun o günlere götürüyor. Bu yüzden leyleklere karşı daha sıcak bakıyoruz” ifadelerini kullandı. Adem Yılmaz’ın bu dostluk sayesinde yurt içi ve yurt dışı ziyaretleri gerçekleştirdiğini belirten Tüydeş, “Yaren kadar olmasa da Adem Amca da göçmen kuş misali geziyor” yorumunda bulundu.